همچنين اين شعر : به مىپرستى از آن نقش خود بر آب زدم كه تا خراب كنم نقش خودپرستيدن رجوع شود به بحثى در تصوف ، صفحات آخر كتاب ( 56 - 59 ) . ايضاً غزل معروف : بلبلى برگ گلى خوشرنگ در منقار داشت واندر آن برگ و نوا خوش ناله هاى زار داشت گر مريد راه عشقى فكر بدنامى مكن شيخ صنعان خرقه رهن خانه خمّار داشت وقت آن شيرين قلندر خوش كه در اطوار سير ذكر تسبيح ملك در حلقه زنّار داشت رجوع شود به فتوحات ، باب 309 ، راجع به ملامتيه . ولى حافظ اين شعر را هم دارد : دلا دلالت خيرت كنم به راه نجات مكن به فسق مباهات و زهد هم مفروش حافظ ، رضا و يا شكايت لاف عشق و گله از يار بسى لاف خلاف عشقبازان چنين مستحق هجرانند حافظ ، نياز به مرشد و مربى گذرت بر ظلمات است بجو خضر رهى كه در اين مرحله بسيار بود گمراهى